جوالدوز اتمی

اخبار حکایت از تشدید بحران کاریکاتورهای موهن دارد. به نظر میرسد حکومت های کشورهای اسلامی بد جوری سوار این موج آنارشیستی شده اند و در حال تسویه تمام سوخته حسابهاشان با اروپا هستند. دانمارکی ها هم بعد از سالیان دراز بی نشان بودن در عرصه خبر ( به جز خبر ورزشی !) دارند تلافی میکنند و از خر شیطان پایین نمی آیند. در این میان نکته ای ظریف وجود دارد.بدون اینکه در موهن بودن کاریکاتورها شکی به خود راه دهیم بیایید از خود بپرسیم در پس این جوش و خروش غیرت مندانه آیا ردی از اخلاص هم وجود دارد؟ چرا وقتی غیرنظامیان به گروگان گرفته شده در عراق را پس از تلاوت آیات قرآن به وحشیانه ترین وضعی گوش تا گوش سر میبرند و سلاخی میکنند و سر بریده آن بدبخت ها را با فریاد الله اکبر و لا اله الا الله ظفرمندانه جلوی دوربین تکان میدهند کجایند این مسلمانان غیرت مند که برای وهن دین و قرآن و نبی رگ گردن کلفت کنند. چرا جیکشان در نمی آید وقتی که دولت مسلمان سودان در دارفور سبعانه نسل کشی میکند؟ راهپیمایی پیش کش ، یک تقبیح که میشود کرد. میشود یک بیانیه داد . نمیشود؟
دیروز در گزارشی از شبکه جام جم صدا و سیما پخش شد مصاحبه جالبی با یکی از این شهروندان غیور در مقابل سفارت دانمارک در تهران وجود داشت. متعاقب اینکه سفیر دانمارک سفارت را ترک کرد ،گزارشگر پرسید نظرتان راجع به این عمل چیست ؟ فرد مذکور در حالی که فکر میکرد در خیبر را کنده با حالتی ظفرمندانه در حالی که مثل مش قاسم به دوردست خیره شده بود ( و احتمالا یاد فتوحات جنگ ممسنی اقتاده بود!) گفت :
- ایشان از نظر من مرتد (!) هستند و شانس آورده اند که رفتند(!….)
میبینید ! حکم ارتداد آنهم برای کسی که اصولا مادرزاد مسلمان نیست و شخصا هم هیچ نقشی در ماجرای کاریکاتورها ندارد جز اینکه روی پاسپورتش نقش همان پرچمی وجود دارد که روی پاسپورت آن کاریکاتوریست کوردل وجود دارد چه آسان توسط یک شعبان بی مخ صادر میشود. حالا شما بپرسید مصونیت دیپلماتیک کیلویی چند ؟ چقدر زود یادمان رفته که همین چند سال پیش که کنسولگری کشورمان در مزارشریف مورد تعرض نیروهای طالبان قرار گرفت و چند نفری از اتباع ایران از جمله (خبرنگار خبرگزاری جمهوری اسلامی) کشته و مجروح شدند ، از پروتوکلهای دیپلماتیک بین المللی جاری در مورد حراست اماکنی که رسما تحت پرچم دول ثانی اداره میشوند سخن راندیم و طالبان را به وحشی گری متهم کردیم. حالا چه شده که به سفارتها حمله میکنیم و سربازان نگونبخت پلیس دیپلماتیک را که از بد حادثه هموطنان شهرستانی خودمان هستند کتک میزنیم که مثلا آن لیچارگوی دانمارکی در آن سوی دنیا ادب شود! پول میدهیم و پارچه قرمز میخریم که عجولانه چند خط سفید روی آن بکشیم و آتش بزنیم که مثلا پرچم دانمارک ( که نماد یک ملت است و نه کارت شناسایی نقاش کاریکاتور !) را سوزانده باشیم ! بدبخت پرچم چه گناهی دارد ؟ تمدن تنها داشتن چند بنای مخروبه خشتی و سنگی از روزگاران گذشته و کلی شعر از بر بودن نیست . تمدن آن چیزیست که نحوه تعامل و تقابل انسانها در دنیای مدرن را تعریف میکند.شک دارم که در نظام توسعه یافته قضایی اروپا هیچ راه حقوقی برای شکایت از توهین کننده و تقاضای اشد مجازات برای توهین به یک میلیارد انسان وجود نداشته باشد. آیا واقعا این حرکات عصبی راه به جایی میبرد؟
آری ، توده هایی که گویا هنوز توجیه نیستند که در جهان متمدن مسئولیت حقوقی هر عملی انحصارا متوجه فاعل آن است و حکومتها الزاما جوابگوی رفتار اتباعشان نیستند ،همه جا را به آشوب کشیده اند و حکومتها اخبار مهمتر را در پس گردوخاک این بلوای آنارشیستی پنهان میکنند. غافلیم از این که گویا داریم تخت گاز در بن بست اتمی می گازیم و عنقریب است که با دیوار شورای امنیت شاخ به شاخ ،آنوقت از لج همسایه توپ بچه خودمان را پاره میکنیم و به قیمت دادن حکم ارتداد به سفیر ،خبرسازی مینماییم.
به گمانم این حرکات (آن هم بعد از گذشت چهار ماه از انتشار کاریکاتورها در یک نشریه بی ارزش محلی) بیش از آنکه نشان از غیرت دینی داشته باشد رگه هایی از عقده گشایی دارد. دوران جنگهای صلیبی قرن هاست که به سر آمده است .بعید میدانم در نبرد قانون و آنارشیسم ، دومی پیروز میدان باشد!
کمی خردورزی بد چیزی نیست!